Auke Leistra was de veertig al gepasseerd toen hij erachter kwam dat hij in zijn eerste anderhalve levensjaar lange tijd niet bij zijn moeder had gewoond, omdat ze toen ‘psychisch labiel’ was. Hij werd ondergebracht bij een verre tante, van wie hem nooit meer was verteld dan dat ze ‘hem had leren lopen’.

Het was een late openbaring die zijn verstoorde verhouding met het leven in het algemeen en zijn moeder in het bijzonder in een verhelderend licht zette. Bij dat vaak wat schrille licht schreef hij Ander woord voor moeder.

Een jammerlijk mislukte hechting
en alle gedichten van dien.

Recensie:

‘De hele bundel draait om de verstoorde relatie tussen moeder en kind. Kan het universeler en fundamenteler? Leistra deelt daarbij niet zozeer een waarheid of inzicht, maar heeft veeleer de ontreddering, de frustratie, het gemis helder en daardoor vaak schrijnend en invoelbaar verwoord. Zo kunnen de gedichten emoties weergeven, maar ook oproepen. De lezer krijgt via de taal toegang tot de gedachten en gevoelens in de tekst.’

Reformatorisch Dagblad

Anderwoordvoormoeder_Inkijk.pdf

Zie voor een aantal korte filmpjes van de gedichten: https://youtu.be/C2vck65DbHE?feature=shared