
Heleen Wagemans (1969) werkte als beleidsadviseur bij verschillende gemeenten waaronder ook de gemeente Noordoostpolder in Flevoland. In die tijd raakte ze gefascineerd door de bijzondere geschiedenis van de polder en de werkkampen waar zich tijdens WO II, tussen de polderarbeiders ook Joodse mannen schuilhielden. Feiten en fictie en heden en verleden vloeien samen in deze roman. Wagemans laat haar personages spreken en stilletjes vertelt de auteur ook haar eigen verhaal. Sinds 2012 is zij als docent verbonden aan de Thorbecke academie in Leeuwarden waar zij studenten graag leert experimenteren met simulaties, scenarioâs en storytelling.



