
Pim Oskam (1942, Eindhoven) wilde als kind boer worden, of tuinman, schipper, boswachter, schrijver. Toen zijn diensttijd erop zat koos hij voor het toneel. Na de toneelschool Maastricht werkte hij bij diverse gezelschappen als speler, regisseur en tekstschrijver.
Een plotseling opkomende astma zorgde ervoor dat hij werk moest zoeken in de buitenlucht: terreinbeheerder en schipper in de Biesbosch. Daarna kreeg hij werk als begeleider dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking: tuinploeg, terreinbeheer en zeilen met gehandicapten.
Alles wat hij ooit wilde worden is hij een tijd geweest. Het enige wat hij nooit had willen worden was soldaat. Tegen wil en dank is hij dat zijn hele leven gebleven. Kwestie van pech hebben als dienstplichtige en uitgezonden worden naar Nieuw-Guinea voor het laatste Nederlandse koloniale oorlogje. Hierover heeft hij na lang aarzelen dit boek geschreven.


